Als een trainer zeurt, zeurt de ploeg mee

Midden in de discussie over welke speelwijze de meest ideale is, geeft Pierre Stevenaart het gesprek ineens een andere wending: “Weet je, eigenlijk hebben wij gemakkelijk praten. Wij hebben het alledrie goed voor elkaar, maar er zijn collega’s genoeg die bij een vereniging moeten werken waar niet het bestuur maar de sponsor het technisch beleid bepaalt.” Jan de Jongh knikt instemmend: “Je hebt het niet altijd voor het uitzoeken. Jonge trainers, die net van de cursus Trainer-Coach 2 komen, zijn hartstikke blij zijn als ze überhaupt ergens aan de slag kunnen.” Cees Loffeld moet dat beamen. “Eigenlijk,” zegt hij peinzend, “eigenlijk zitten wij in een luxe-positie.” Het succes is de drie gelouterde oefenmeesters niet komen aanwaaien. Kennis van zaken, uitstraling, bezieling en een portie geluk (lees: de juiste man op het juiste moment op de juiste plaats) hebben de drie Utrechtse trainers gemaakt tot wat ze nu zijn: veelgevraagde oefenmeesters. De redactie van De Voetbaltrainer nodigde het trio uit voor een ‘ronde tafel gesprek’ over hun gezamenlijke passie: het amateurvoetbal.

Reacties

Geef een reactie