De zesde titel op rij in de Serie A kan Juventus nauwelijks nog ontgaan. Bovendien staat De Oude Dame al met één been in de finale van de Champions League. Het fundament onder het succes van Juve is de uiterst solide defensie. Wat maakt de centrale verdedigers zo goed? En wat kunnen Nederlandse defensies van ze leren?

Met Leonardo Bonucci, Andrea Barzagli en Giorgio Chiellini beschikt Juventus over drie centrale verdedigers van topniveau. Daarachter staat met Gianluigi Buffon ook nog eens een doelman van wereldklasse. Zij trekken iedere wedstrijd van Juventus weer de Muur van Turijn op, soms met drie centrale verdedigers, vaak ook met twee. Barzagli zit in dat laatste geval op de reservebank.

Slechts twee tegengoals in elf Champions League-duels, waarvan geen enkele in de knock-outfase: het zijn duizelingwekkende statistieken. Wat maakt de centrale verdedigers van Juventus zo goed? De Voetbaltrainer pakte er een stapel beeldmateriaal bij en destilleerde een aantal lessen binnen de drie fases van elke voetbalhandeling: communiceren – keuze maken – uitvoeren.

Communiceren

Waar creatieve aanvallers soms in hun eentje kansen kunnen creëren, is verdedigen bij uitstek een kwestie van samenwerken. Het is dan ook een groot voordeel dat Barzagli, Bonucci en Chiellini al jaren samenspelen, zowel bij Juventus als het Italiaanse elftal. Ook Buffon verdedigt daarachter al jaren het doel. Dat maakt de samenwerking nog beter: men voelt elkaar blindelings aan.

Maar iedere situatie is weer anders en daarom zijn de centrale verdedigers van Juventus continu op zoek naar informatie. Staat er een tegenstander vrij? Waar vallen de ruimtes? Welke teamgenoot heeft nu rugdekking nodig? Om die informatie te vergaren, zie je Barzagli, Bonucci en Chiellini continu om zich heen kijken. Heeft de tegenstander de bal, dan gaat er geen moment voorbij dat ze niet bezig zijn hun omgeving te scannen.

Keuzes maken

Dit maakt het veel gemakkelijker om goede keuzes te maken. Welke handeling vraagt deze specifieke situatie van mijn positie in het veld? De centrale verdedigers van Juve zijn een meester in het vinden van een antwoord op die vraag. Dat is een kunst, omdat het juiste antwoord steeds verandert aangezien voetbal een dynamisch spel is. Over het algemeen switchen zij telkens tussen een aantal opties:

  • De positie in de lengte: opsluiten en terugsluiten. Speelt de tegenstander de bal achteruit, dan zie je de verdediging van Juventus direct opsluiten. Is er een tegenstander aan de bal en heeft hij tijd om een gevaarlijke pass te geven, dan sluit men juist terug: de ruimte achter de verdediging wordt er dan uitgehaald. In dit artikel lees je hier meer over.
  • De positie in de breedte: kantelen. Een belangrijk referentiepunt daarbij is de bal. Beweegt die van kant naar kant, dan bewegen de centrumverdedigers mee. Maar ook de onderlinge afstanden tussen de verdedigers zijn belangrijk: die moeten niet te groot worden, want anders vallen er gaten waarvan de tegenstander kan profiteren.
  • Schakelen tussen zoneverdediging en mandekking. Als een aanvaller ingespeeld kan worden, dekken Barzagli, Bonucci en Chiellini hem waar mogelijk kort. Op andere momenten laten ze een directe tegenstander weer los om de ruimte te verdedigen. Dit is een continu spel van keuzes maken: een man dekken of de zone verdedigen.
  • Een vierde keuze die zij vaak maken, is hun eigen man én zone los te laten om te assisteren waar dat echt nodig is. Dat kan zijn door uit te stappen richting een middenvelder of door rugdekking te verlenen aan een back.

Uitvoeren

Informatie verzamelen en gebruiken om de juiste keuzes te maken is één, uiteindelijk gaat het om de uitvoering. Een verdediger kan heel goed zien wát er moet gebeuren, maar als hij dit telkens te laat of niet goed uitvoert, is hij alsnog erg kwetsbaar. Bij het centrum van Juventus valt een aantal dingen op.

  • Zij staan, als de tegenstander de bal heeft, continu in een zeer actieve houding. Op de voorvoeten, door de knieën, continu in beweging, soms zelfs in een ‘trippling’ om zo actief mogelijk te zijn en meteen te kunnen sprinten of duelleren als dat nodig is.
  • Waar mogelijk maken zij contact met een directe tegenstander. Door hem bijvoorbeeld vast te pakken of met de borst tegen hem aan te staan, zonder daarbij een overtreding te maken, hebben zij meer controle over de situatie. Ze zien niet alleen waar hij is, maar voelen dat ook. Bovendien perken zij hiermee de bewegingsvrijheid van de aanvaller in.
  • Alles gebeurt op hoge snelheid en onder de maximale intensiteit. Het opsluiten als defensie, het duelleren met een spits en het afschermen van de ruimte voor de goal uit een voorzet: alles in volle sprint en met volledige overtuiging.
  • Verdedigen is voor dit drietal een kunstvorm. Zij zijn de gehele wedstrijd in volle concentratie bezig met het voorkomen van doelpunten. Dit is hun vak, hiervoor zijn ze opgeleid en hieruit halen ze hun voldoening. Die mindset helpt ze enorm bij een goede uitvoering.

In de Mediatheek wordt dit artikel ondersteund met beeldmateriaal. Daarin komen onder meer het over de schouder kijken, de actieve houding en het verlenen van rugdekking naar voren. In de Mediatheek vind je video’s die interviews en artikelen ondersteunen, evenals instructievideo’s om aan spelers te tonen. Je abonneert je hier.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *